The best experience sa pagjajakol

Marami pa rin ang nagiisip at kasama ako doon, na pag English-speaking ang isang tao, mas sosyal. Pero noong matuklasan ko ang Goodreads noong 2009, mas lalo akong ginanahang magbasa.Madalas na ang binabasa ko ay mga foreign books, hindi dahil sa mas maraming aklat na sinulat ng mga dayuhan kundi dahil mas in ang nagbabasa ng ingles. Ito ay nagsimula noong magkaroon ng Pinoy Reads Pinoy Books na nagpabago ng isip ko.Pero sa mga Rico J's hits, hindi ko natandaang naging sikat o naging paborito ko itong "Daigdig ng Ala-ala." Mas nagmarka sa isipan ko ang "Kapalaran", "The Way We Were", "May Bukas Pa", "Lupa", "Buhat" o yong pinakamasaya, "Macho Guapito." Kaya noong binabasa ko itong aklat na ito, di ko agad hinanap sa internet yong kanta. Mala-Murakami raw ang estilo at tema sa nobelang ito. Ang kaibahan nga lang, mas natatangay ako sa mga imahen at mundong ginagalawan ng mga tauhan.Pero noong nasa turning point (view spoiler) na yong kuwento, hinanap ko sa Odyssey dahil gusto kong pakinggan sa kotse, kaso wala na raw mga Rico J dahil sarado na ang Vicor. Ayaw ko ring malaman na totoo at hindi na niya naaala-ala si Lila. Mas malapit ang nuances at mas dama ang sensibility dahil siguro, pareho nina Dylan at Yumi, bahagi na rin ng aking kamusmusan ang kanilang mga karanasan. Madalas na ang binabasa ko ay mga foreign books, hindi dahil sa mas maraming aklat na sinulat ng mga dayuhan kundi dahil mas in ang nagbabasa ng ingles. Ito ay nagsimula noong magkaroon ng Pinoy Reads Pinoy Books na n Palabasa ako kahit noong bata pa. Pero noong matuklasan ko ang Goodreads noong 2009, mas lalo akong ginanahang magbasa.Kahit feeling ko malaki ang tsansa na pretentious talaga ang nobelang ito, binili ko na rin. Sanay kasi akong pagsabihan na 'pag pwede namang hindi, 'wag na lang isulat.Ang mga deskripsyon na minsa'y nasa teritoryo na ng 'purple prose' ay nakadadagdag naman sa kabuoang liriko ng nobela. Noong una inisip ko nga na baka nadadaya lang ako ng nostalgia. Hindi nalalayo ang experiences nina Dylan at Lila sa mga narasanasan ko nung bata pa ako.

the best experience sa pagjajakol-37the best experience sa pagjajakol-50the best experience sa pagjajakol-35

Iba kasi ang timpla ng akda kapag lokal na lokal ito.Ang panulat ni Topacio-Aplaon ay conversational Filipino. Mahaba ang nobela at masinsin ang pagkakalarawan ng mga tagpo. Noong matatapos o natapos ko nang basahin, gusto kong ulitin lahat mula sa unang pahina. Gusto niyang hilahin ka sa mundo nina Dylan at Yumi upang mas maramdaman mo ang nararamdaman ni Dylan noong si Yumi ay naging si Lila na at mas lalong noong si Lila ay nawala na sa kanya. Ito ang unang aklat na Pinoy na nabasa kong maha-heighten ang pagbabasa mo kung patutugtugin mo ang Daigdig ng Ala-ala ni Rico J. Pinanganak ako ng 1964 at natural, kilala ko sina Rico J.Puno, Rey Valera, Claire de la Fuente at nakapakinig rin ng mga awitin ng Eraserheads.Ang huling ganito ang accent kumanta ay si Jessa Zaragosa. Bukod sa tema, masining na pagkakalarawan sa mga tagpo at musikang ginamit, ano talaga ang nagustuhan ko sa akda? Nagiiwan ito ng mga tanong na ako lang ang makasasagot: paano ko ba ginagamit ang mga oras ko? naipararamdam ko ba sa mga taong mahal ko na mahal ko sila hangga't naririto pa sila't kasama ko? Bagkus sinabi ko ang mga isinulat ko sa itaas tungkol sa naramdaman ko habang binabasa o pagkatapos kong basahin ang akda nya. Mas malapit ang nuances at mas dama ang sensibility dahil siguro, pareho nina Dylan at Yumi, bahagi na rin ng aking kamusmusan ang kanilang mga karanasan.Kung hindi inuna ni Dylan ang pagdidilig ng halaman, marahil nariyan pa rin si Lila? Gusto ko sanang itanong kung siya si Dylan o ilang bahagi ng buhay niya si Dylan at kung naka-moveon na siya. Gusto ko yung pastoral na deskripsyon na nakakapagpapaalala sa akin ng Casay, ang baryo sa Antique kung saan ako nagmula.

Leave a Reply